Çanakkale Savaşı Hatıraları 5

Başımı Kıble’ye Doğru Çevirin

…3. tümen 64. Alay 1. Bölük Eri Mehmet, eniştesi Recep’i çalılıkların üzerinde iki ayağı da kopuk vaziyette görünce ağlamaya başlar:

” Neden ağlıyorsun? Allah2ın verdiğine merhaba. O2nun emrine karşı gelinmez. Artık elden bir şey de gelmez.Sen sağ kalırsan Anamın elini benim için de öp. Sütünü helal etsin. Şimdi başımı kıbleye doğru çevir.”

Dedi ve ruhunu teslim etti. Süngü hucumu başlamıştı. Mehmet daha yerinden kalkamadan arkadaşı Halil yere düştü.

Bu kez Halil;

“Ahiretlik, ölüm yaklaştı.Cesedimi buraya ellerinde göm. Üzerimde savaşınız ki, ayak seslerinizi ve Allah Allah diye bağırışlarınızı duyayım.” dedikten sonra o da ruhunu teslim etti….

Şunu Kesiver Komutanım

“… Gözetleme yerindeyken ayak sesi duyar gibi oldum. Geriye dönünce Ali Çavuş’la karşılaştım. Acı çekiyordu. Ben daha soru sormadan sağ elindeki çakıyı uzatarak, o kolunu gösterdi ve “Şunu kesiver komutanım” dedi. Sol kolu büyük bir yara almış ve sallanıyordu.Manzarayı görünce ürperdim. Öyle bir istek ve mahcubiyetle söylemişti ki, bir şeyler söylemiş olmak için “Üzülme Ali Çavuş Allah vücuduna sağlık versin” diye mırıldandım. Fakat bu Kahraman Er, bir kesilen koluna, bir de ilerde savaşan arkadaşlarına baktı. Derin bir ah çekti ve kolunu fırlatıp attıktan sonra “Millet sağ olsun. Bana bir kol da yeter.” deyip savaşa katıldı. Az sonra Ali Çavuş’ta şehit olup Hakkın Rahmetine kavuştu…”

Kaynak: 1915 Çanakkale Savaşı Sayfa 139

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>