Dön Bak Dünya'ya

Öyle bir yerde yaşam sürdürmekteyiz ki, herşey birbiriyle etkileşim içerisinde. Su ateşle, deniz kumla, hava canlıyla, insan ? … Sahi insan ne ile etkileşim içerisinde ?

İnsanoğlu denilen varlıkların yücesi için yaratılmışken bu kainaat, biz ademoğulları havvakızları nelerle uğraşıyoruz bir göz atsak ortaya iç karartan, can sıkan bulgular çıkar. Ademoğulları birbirleriyle savaş içinde, havvakızları ise ademoğullarını savaşa tetiklemekte. Varlığının amacını unutmuş bir insanoğlu var ortada. Tüm korkutucu gerçekliğiyle…

Oysa biz insanlar kainaata değer katan varlıklardık. Değer yok eden değil. Şimdilerde yaptığımız tek şey duyarsız kalmak. Yeni nesil insanlığı üç kelime ile anlat deseler; bencil, hoşgörüsüz, ve ilgisiz kelimeriyle tasvir ederdim. Öyle bir hal aldı ki durumumuz, ne dünyaya karşı ne de kendimize karşı sorumluluklarımızı yerine getiriyoruz. Herşeye kapadık kulaklarımızı. Yan komşumuzdan habersiziz. Ülkemizdeki sorunlardan kopuğuz. Ve en kötüsü artık kendimize yabancıyız…

Yaratılışımız gereği merhamet, vicdan ve sevgiye sahibiz. Bunları kullandıkça ve paylaştıkça insanız. Gelin görün ki biz artık bunları nasıl eyleme döktüğümüzü bile hatırlamıyoruz. O kadar karartmışız ki kalplerimizi, ruhlarımızı… Kendimizi kötülük yapmaya programlamış gibiyiz.

Özümüzü yitirmekteyiz… Hayatımızdan kayıp verdiğimiz her an içerisinde hemde. Dön bak Dünya’ya Ey İnsanoğlu deseler; gördüğümüz tek şey koca bir hiçlik olur bundan sonra. Çünkü sevgiyi ve saygıyı yitirmişiz. Hoşgörünün tanımını unutmuşuz. Ve vicdanlarımızı en ücra köşelerde kocaman kilitleri olan mahzenlere hapsetmişiz.

Bir yerlerde birileri açlıktan ölüyor. Diğer bir köşede zulme uğruyor. Hakları çiğneniyor. Emeğine değer verilmiyor. Ve ya unutuluyor ! Bu kutubun tam zıttına bakacak olursak da; zevk-i sefa süreni de var. Har vurup harman savuranıda. Zulmedeni de var. İnsan katledeni de. Farkındasınız dimi. İnsan; akrabası, kökendeşi, kardeşi olan insanı katlediyor… Böyle bir tablo varken gözümüzün önünde vicdan sahibi her varlık şunu sormalı; ” Hani bizim insanlığımız?”

Ademoğlu, havvakızı; Dön Bak Dünya’ya. Özünde olanı yeniden keşfet. İnsan olduğunu unutma. Canı yananlar etten, kemikten ve bilhasıl kalpten oluşuyorlar.

Bil, İnsan düşündükçe, hissettikçe insan. Ve çok geç kalmadan, Dön Bak Dünya’ya…

Tuğçe Serin.

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

2 Yorum Yapıldı

  1. komşusu

    12 Ağustos 2012 at 03:04

    bak bak bak helal olsun kızıma ;))

    • Tuğçe Serin

      12 Ağustos 2012 at 16:54

      :) Hocam sağ olsun :)