Edirnekapı Şehitliğinden

Edirnekapı Şehitliğinden
Bu yazımı İstanbul’da bulunan Edirnekapı şehitliğinden yazıyorum.  Edirnekapı Şehitliği bana güç veren, azim veren, hırs veren tek nokta. Buraya geliyorum çünkü içimde bulunan intikam ateşi sönmüyor. Burası bana biraz dinginlik veriyor. Burada abilerimle oturuyorum, muhabbet ediyorum. Şehitler Ölmez diyoruzya hani hep işte bende onun için buraya gelip muhabbet ediyorum.

Onların sesini duyamasamda onların beni duyduğunu ve gördüğünü düşünüyorum.Böyle düşünmek rahatlatıyor beni. Hem benim için daha 20 yaşında Şehit olan ağabeylerimin helalliğini almaya çalışıyor hemde kafa dinliyorum biraz… Ben buradan yazıyorum çünkü Şehitlerle beraber olmak huzur veriyor insana.  Şehitlerin yanına geliyorum Allah Rızası İçin dua okuyorum işte.

Ülkeye yararlı olmak için yaşıyorum..  Okumaya çalışıyorum bunun için. Okumam gerektiğini düşünüyorum ama rahat yaşamak veya daha fazla para kazanmak için değil daha huzurlu yaşatabilmek için. Ülkemin üretmeye ihtiyacım var çünkü. Biz birşeyler üretmedikçe ağabeylerim teker teker şehit oluyor. İllaki sıra banada gelecek. Ölmekten korkmuyorum aksine Şehit olmak benim için bir hayaldir.

Ama ben şehit olunca bazıları kıs kıs gülüyor ya. Ona uyuz oluyorum ben… Ben şehit olunca iki gün Allah Rahmet Eylesin diyecekler sonra unutacaklar ya beni ben zBuraya gelince öyle tuhaf şeyler oluyor ki.. İçimdeki kaygı, keder, endişe yok oluyor.. Şehitlerimiz bizim yanıbaşımızda bizim için yatarken mutlu mutlu önünden geçmek bana göre değil işte… Şehitlerle konuşuyorum şimdi. Kendimi anlatıyorum onlara.. Sizce deli miyim ben ?Almışım bilgisayarımı şehitlikte yazı yazıyorum. Buraya Allah Rızası İçin gelenler tuhaf gözle bakarken bana sizlere bu satırları yazıyorum.Yazmak zorunda hissediyorum kendimi. Eğer içimi dökmezsem patlayacağım çünkü.Sürekli gelen Şehit haberlerine dayanamıyorum başka türlü. Ya beni sokağa dökmek isteyenlerin oyununa gelip elime silahı alıp terörirst kovalayacağım yada bir şekilde Allah’a sığınacağım… Şehitlerimizin yanı en güzel yerdir diye düşünüyorum…Burada Şehitlerimizin mezar taşlarında öyle yazılar varki okuduktan sonra hüngür hüngür ağlatıyor insanı. Kim olursanız olun ağlıyorsunuz.

Eğer içinizde ufacık bir merhamet varsa tutamıyorsunuz kendinizi..Buradan resimler paylaşacağım sizlere. Bu yazıyı okuduktan sonra umarım imkanı olan herbiriniz buraya gelir ve Allah Rızası İçin şehitlerimizi ziyaret eder.Şehitlerimizle dertleşin benim gibi.

Burda bulunanlar deli gözüyle bakarlar size en fazla. Ama içinizin rahatladığını hissedersiniz ve sürekli gelmek istersiniz.. Şehit yakınlarını düşünün o VATAN SAĞOLSUN diye haykıran anaları. Bir ana çocuğunu toprağa bırakırken VATAN SAĞOLSUN diyor düşünebiliyor musunuz ? Bu vatan aşkını düşünebiliyor musunuz ? Allah’a dua edelim lütfen. Yalvaralım rabbimize bizi bu dertten kurtar diye. Bizim derdimizi çözmemiz için hergün hatta her an yalvaralım. Ramazan ayında edilen bütün dualar kabul olurmuş. Lütfen Ramazan ayını sadece aç kalarak geçirmeyelim.

Oruç yalnızca aç kalınarak yapılan bir ibadet değildir. Hepimiz birbirimize hoşgörülü olalım. Başka çıkar yolumuz yok artık bunu görelim.

Şehitlerimizin katilleriyle bizi barıştırmaya çalışanları Allah’a Havale edelim sadece. Gerisini Allah’a bırakalım. Yapabileceğimiz başka birşey yok çünkü….

 

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>