Olgunlaşamıyorum…

Lanetler savuruyorum herkese, buna kendim ve hayatımda dahil… Yanlış anlaşılmak, yanlış yapmak, yanlış yolu seçmek ve en önemlisi de yanlış tanınmak.. Çok korkardım yanlışlardan ama hepside başıma geldi. İnsanları görerek onlardan nefret ettim, bir süre sonra da insanlıktan vazgeçtim. İnsanlar böyleyse ben insan olmak istemiyordum, onlar gibi olmak istemiyordum!
Keşke içimdekileri göstere bilseydim insanlara, gerçek duygularımı, yaptıklarımın ve yapamadıklarımın altında yatanları, neyi gerçekten isteyip neyi istemediğimi… Ama olmuyor işte, olmuyor ben ne kadar gerçekleri söylesemde onlar inanmıyorlar bana. Vuruyorlar, kırıyorlar, yıkıyorlar ve ardlarına bakmadan gidiyorlar… 18 yıllık kısacık yaşamımda bunları hak edicek ne yapmış olabilirdim ki..? Böyle büyük bir günah işlemiş miydim? Keşke bende sizin gibi olabilseydim, bende sizin gibi insan olabilseydim. Belki o zaman böyle üzülmezdim..

Hak ettiğinin fazlası; ne yapabilirim ki çabucak seviyorum, körükörüne bağlanıyorum sevgililerime, dostlarıma, arkadaşlarıma… Sonra da tekrar yıkılıyorum. Yıkılıyorum, yıkılıyorum, yıkılıyorum… Olgunlaşamıyorum… Beni sevmeyeni ben hiç sevmem diyorum sürekli, ama aslında hayatımın yalanını söylüyorum çünkü ben herkesi seviyorum ve tekrar yıkılıyorum, yıkılıyorum, yıkılıyorum… Ama olgunlaşamıyorum… Oturup ağlıyorum ama olgunlaşamıyorum ,çünkü ben hep “15 yaşımdayım” ve hiç büyüyemiyorum… 15 yaşımda susuyorum, çakıl taşlarının üzerinde yatıyorum… Karanlıktan korkuyorum… Karanlık yaklaşıyor ve beni 15 yaşıma hapsediyor, orada kalıyorum… Büyüyemiyorum, olgunlaşamıyorum… Kafam yukarı kalkıyor, gözlerim kapanıyor ve bir inilti yükseliyor hafiften… Sıcaklık akıp gidiyor içimde, anneme seslenmek istiyorum ama yapamıyorum. Karabasanım çökmüştü üstüme, sesim çıkmıyordu, kımıldayamıyorum, yatıyordum ve gözbebeklerime bakıyordum karanlık göz bebeklerime… Sıcaklık içimde akıp gidiyor, ilerliyor ve 15 yaşımı beynime, vücuduma yapıştırıyor… Yıllar geçiyor, sıcaklıklak akıyor, milyonlarca 15 içimde akıp gidiyor, ilerliyor ve beni 15’le bütünleştiriyor…
18′ ime sığınamıyorum. Çünkü ben hala 15 yaşındayım ve kurtulamıyorum. Ağlıyorum, susuyorum, duruyorum, yatıyorum, gülüyorum(!) ama ne büyüyebiliyorum ne de olgunlaşabiliyorum. Çünkü ben hala 15 yaşımdayım…

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>