Özlem (Amatör Şiir)

Bana ait bir gecenin daha ortasındayım;
özlem dolu, yapayalnız.
Kafamın içi bilinmezliklerimle dolu
Belki de hiçbir zaman bilemeyeceklerim

Kalbim desen, en ücra köşesine kadar “sen”.
Düşünüyorum; beni, seni, bizi.
Sağ elimin altında kültablam; içi cesetlerle dolu.
Kulaklarımda ağır ağır gel git yapan Selma Hünel.

Severim, bilirsin.
Dudaklarım, aşağıya bükülmüyor bedenim sana uzakken;
sarılamazken, öpemezken…
Diğerleri gibi ciğerlerimi kokunla dolduramazken,

tütün kaplıyor içten dışa bitik bedenimi.
Dumanı içime her hapsedişimde, sanki,
tüm karanlığı içimde topluyormuşum gibi.
Serbest bıraktığımda ise, karanlık tamamen

bedenimi terk ediyormuş gibi; lâkin terk etmiyor.
Biliyorum.
Özlemin…
Bir yandan solumu paramparça ediyor,

bir yandan sana olan sevgime sevgi katıyor.
Bazen defetmek istiyorum özlemini,
bazense ona sımsıkı sarılmak.
Ne de olsa; geceme mezedir, özlemin…

Kurokumo

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>