Type Wheel – 891

891, Type Wheel’in en son çıkardığı Oyuk albümünün albümden önce ilk yayınlanan, ve aynı zamanda albümün son şarkısıdır.

Şarkı Oyuk albümünde bulunan ve albümün habercisi olan parça niteliğini taşımakta. Kayıt işlemleri Samsun Filo Müzik Stüdyo‘da alınmış bulunmakta ve diğer yazılarımızda da tekrar tekrar belirttiğimiz gibi mix işlemleri Type Wheel’in kendisi tarafından yapılmıştır. Bu arada altyapıda da imzası bulunuyor. Kapak fotoğrafında, albümün kapak fotoğrafında bulunduğu gibi Emre Karacan yer alıyor. Albümde abstract hiphop tarz baskın olmakta iken 891’de de aynı tarzı görebiliyoruz. 2 verse, 1 nakarattan oluşan parça hakkında genelden çıkıp biraz da kendi yorumumu katmak istersem “Kırmızı Şal Görmüş İspanyol Boğası” şarkısının altyapısından sonra albümün en iyi altyapısına sahip diyebilirim. Ve bu parçanın vokali albümdeki diğer şarkılara göre en beğenmediğim parça. Son olarak albüm incelemesi bu yazıdan sonra idi en yakın zamanda albüm incelemesini okurken görüşmek üzere.

Keyifli Dinlemeler.

 

Şarkı Sözleri

 

Verse
sekiz dokuz ve bir
karardı kadrajın donuk metrajlı menzili
ve mum soğuk ve his
paslı süngülerden miras kalır

tuhaf derim yakışmayan toprağın bağrına
yine de kamuflajımdan sarkan aidiyet kolyesi
bu tılsımın utancı yerine ölümü giyindirir
ve kaybolur artık gölgesizdir gölgesi

sebepsiz ve nedensiz
bu teslimiyet kanımı donduran soluk resim sahaflarında hatıraların
ta ki boynumdan aşağı sarkan ejderha ölene dek
yoksa zayiatsın yahut kahraman

nasılsa pek önemi yok silik isimlerin
nasılsa çürüksün veyahut martaval
civarlarında kararmış karargahların
tahammül etmek ne mümkün ne mümkün değil

bir fırsat zuhur bulsa dahi kurtuluş ihtimal derim
ölmek zor fakat yaşamak hiç kolay değil tuzaklarında insan etini bekleyen sırtlanların
biraz daha kan verin bilmem kaçıncı memleketin başkanları
biraz daha kan verin ki şansa kalmasın işi içinde boğulanların

Nakarat X4
düşsem de yerde kalksam da yerde
ölsem de düşer kovan dönsem de
muhakkak bulunacak kayıp kentim
kuşkularla eriyecektir nöronlarım gülsem de

Verse
tahminen kaybedildi taarruzum
tutuklu mevziler ucube siren sesine mukabil
yitirdim son umudu dönen çarkın kisvesinde
bunca rezilliği tek kalemde unutanların farkındayım

şecaat arz edemem
bu kadar saçmalığın içinde sanırım bir tek ben ayaktayım
ölüm kuyruğunda cüzzamlı cümleler kur bir yerde kangrenle yoğrulur soğuk kokum
makineler en aciz korkunun yan etkisi

tek tutam cesaretle kork yıkılır tüm dehlizin
başını kaldırmadan düşer sancağın
olsun demek kalır olsun
nasılsa çoksun

dokuz ve beş kombinasyonuyla mumyalar sokakta
ıslık çalar duymayan adamlar
o kadar da değil bu kadar tevafukla ancak aptallar yaşar
tutmuyor yalanlar

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>